subopdracht: souvenir (beeld en concept)

De opdracht luidde maak twee verschillende souvenirs. Deze souvenirs hoefden geen functie te hebben hoefden niet duidelijk uit een bepaald land afkomstig te zijn (het mocht zelfs uit een verzonnen land zijn), het souvenir moest iets zeggen over je zelf, (anders zou je dat niet als souvenir meenemen/maken), en iets over de gene voor wie het was, (anders zou je het niet voor diegene mee nemen/maken).
Ik had het lang moeilijk met het begrijpen van de bedoeling van deze opdracht, maar na een gesprek met de docent kwam ik op een idee. De docent wees mij erop dat ik iets moest gaan doen met een kwaliteit van mezelf, ik koos koken, en wilde om dit te vertalen in een souvenir een bord gaan bedrukken met patronen van voedsel of met patronen van supermarktlogo’s gezien de hoofdopdracht. Maar uiteindelijk kwam ik niet echt tot een patroon waar ik tevreden mee was.



Toen in die tijd trok mijn moeder bij haar nieuwe vriend in, ik verloor daarmee mijn huis waarin ik ben opgegroeid, ik had het hier erg moeilijk mee, en besloot om daarvoor een souvenir te maken, tegen het gaan missen van Deventer (de plaats waar mijn moeder woonde). In eerste instantie bedacht ik een medicijn tegen de heimwee (de heimwee naar het kibbelingen eten op de markt, en de fijne tijd beleefd aan de rivier de IJssel)



Het idee hier achter was goed, maar de uitwerking volgens mijn docent nog veelste letterlijk. Ik kwam toen op een doosje met een ei erin en alleen een gat in de bovenkant van dat doosje, het idee hierachter was dat je het ei wel kon pakken, maar dan kon je niet meer uit het doosje want je vuist paste niet door het gat. Je moest het verleden (Deventer-periode) dus loslaten om verder te kunnen.



Ook dit was nog te letterlijk uitgewerkt, maar bij dit uitgangspunt bleef ik. Na heel wat proefjes om dit gevoel goed te verbeelden kwam ik op een pop (mijn jeugdigheid) die ik uit elkaar zou halen, en daardoor wel bleef bestaan, maar nooit meer helemaal heel zou kunnen worden.



Als eerste eindresultaat (eind souvenir) heb ik een animatie gemaakt van deze pop die langzaam verder uit elkaar gaat.



Voor mijn andere souvenir (gemaakt vanuit ongeveer het zelfde uitgangspunt) heb ik een web van touw gemaakt tussen 3 bomen in, en op dit web heb ik een stoel gezet. Met het idee erachter dat normaal gesproken iedereen weet dat je op een stoel moet gaan zitten, maar nu is de stoel ten eerste heel moeilijk te bereiken, en ten tweede als het je zou lukken er op te komen zitten, dan zou het web stuk gaan.
Vertaald naar mijn situatie, ik kan dus moeilijk terug naar Deventer, want ik heb daar niks meer, het is ver weg van mij (dus dan ga je niet meer zomaar even terug), maar als ik daar toch naar toe terug zou gaan, dan gaat er iets stuk in mij, dat doet me veel verdriet.