serieel beeld

Bij serieel beeld moesten we ons laten inspireren door een gedicht om zo tot beelden te komen. Dus niet het gedicht verbeelden, maar dat verbeelden wat het voor JOU betekende.
Mijn gekozen gedicht luidde als volgt:

Ik lig in water, blauwgroen water niet
zomaar te baden. In water ben ik
omdat ik daar besta. Zie mijn meisjesheupen
bloeien onder water. En zie mij uit het water,
daar weeg ik als een vrouw.
Uit het water wieg ik niet van mij vandaan.
Ik drijf mij van mij weg - een bleke maan
uit de gravitatie van het lichaam
Ik lig in water, blauwgroen water. Denk niet,
denk niet dat ik maar wat lig te baden.
Ik zal in water blijven tot het water
in mij binnengaat. Tot het mij is. En ik haar.
Tot ik denk als water.
(Bernard Dewulf)

In eerste instatie gaf ik de atmosfeer van dit gedicht in beelden als volgt weer:


Er zaten goeie dingen in, maar ik vond dat het zachter moest, meer een geheel, ik kwam toen tot de volgende film:


Zowel mijn leraar als ikzelf waren erg tevreden over dit resultaat, en het werd tijd voor een nieuwe uitdaging, ik moest (of nou ja, die uitdaging was) stem gaan toevoegen bij het beeld.
Ik ben opnieuw naar de bibliotheek gegaan (net als toen ik het inspiratie gedicht moest uitkiezen) om daar mooie gedichten te zoeken, of teksten uit gedichten.
De tekst die ik heb gekozen om er bij toe te voegen met stemgeluid is geworden:

"Net als zij aan mij denkt,
toevallig.
Denk ik misschien niet aan haar,
zo is er, juist als er niks is,
altijd wat."
(dit is een stukje uit een gedicht van Hans Faverey)

Dit is het uiteindelijke eindresultaat geworden: